Ben cümle mühendisi,
Sen kaçak avcı,
O, benciliyete yenik düşmüş ısrarkeş
Sagopa Kajmer

Bu yıl Çin de Fare yılıymış kime ne? Biz UNESCO’nun dediğine bakarız. Bu yılı UNESCO Kaşgarlı Mahmut yılı ilan etti. Ortaokul yıllarında hababam sınıfındaki kel Mahmut’la karıştırdığımız bu büyük insan Dîvânü Lugati’t-Türk’ün yazarıdır.

Öyle şarklı gibi yerde oturup türkü çalıp söylemek yasak!!!
(Sinan Çetin’in “Mutlu Ol” kısa filminden)

Metro alt geçidinde yürürken tren seslerini bastıran bir ses, kulağımdan tutup beni kendine çekiyor. Uzaktan olduğu kadar yanında da hoşuma gidiyor kavalın sesi. Kavalı çalan fötür şapkalı amca: “Memleketi çalıyorlar biz de kendi çapımızda kaval çalıyoruz bunu da çalamayacaksak ne çalalım?” diyor. Önce amcanın yüzüne bakıyorum ve amcayı söylediği sözlere pişman edecek kadar tahrik gücü yüksek cümlelerimi kendime saklayarak gülümsüyorum.

Orman değiliz artık, milliparkız.
(İsmet Özel, M. F. Ö.)

“Hayal ettiğin insan olmaya çalışmak, içindeki insanı harcamaktır.”

Bazı geceler uyku tutmadığında yataktan kalkar saatin 2:00 olduğunu tekrar görür, bu zamana kadar neler yaptım diye şöyle bir düşünür, genellikle de hayal ettiklerinin tersine bir yaşamı yaşadığının farkına varırsın. Bu hayat benim istediğim hayat değildi der, ancak sabah olduğunda tekrar takım elbiseni giyer, saçına jöleni sürer, ayakkabılarını parlatır, sonra da hırsın ve rekabetin eksilmediği kariyer dünyasına rakiplerinin canını okumaya gidersin.

İnsanoğlu, doğumu ile ölümü arasındaki ömür serüveninde farklı dönemlerden/çağlardan geçmekte; biyolojik, psikolojik ve sosyal durumuna göre bu dönemlerde farklı özellikler göstermektedir.

Gelişim psikologları insan hayatını genel olarak; Çocukluk (0-11 yaş), Ergenlik/Gençlik (12-21 yaş), Yetişkinlik (22-45 yaş), Orta yaşlılık (46-65 yaş), Yaşlılık (66-75 yaş), İhtiyarlık (+75 yaş) olmak üzere altı döneme ayırmaktadır. Bir dönemden diğerine geçişte kesin yaş sınırı yoktur. Bununla beraber, gelişimde belirli ve ardışık bir seyir izlenir. Bu gelişme seyri bütün insanlar için aynıdır. Gelişme sırasında geçilmesi gereken basamaklar atlanamaz.

Türkiye nüfus oranı olarak en genç olan ülkelerin başında geliyor. Genç nüfusumuz günümüzde sürekli yaşlanan modern batı için tehdit algılaması içinde bile yer alabiliyor. Gençliğin aldığı eğitim, yetiştirilme kalitesi ve kurduğu gelecek tasavvuru çok önemlidir. Geleceğin kurucu kesimi olduklarından yaşam biçimleri ve hayat anlayışları dikkate alınmalıdır. Gençliğin öncelikle nerede olduğuna bakmakta fayda var. Gençlik nerede?

Herşeyin “idare” üzerine kurulduğu evler: düzensizlik, nem ve küf kokan odalar, nevresim, sigara dumanı, akrep, fare, soğuk, bozuk musluk, davet, misafir, önemli gün ve gece toplantıları, arta kalan bulaşık, dökülmesi erlenen çöp: savabildiğini savma. Çokca misafir. Davetsiz misafir. Soğuk kış gecelerinde ısıtılan odaya enine boyuna ve de dikine istifleniş, bazen sığınışamayış. Beş battaniye, iki yorgana bürünüp salona yöneliş. Kemiklerin birbirine girişi… Ve tarifi imkansız bir haz…

"Görmedim ben bu kadar dört başı mamur insan
Ne büyük hilkat o "ASIM", ne muazzam heykel
Onu bir şi'r-i hamaset gibi, ilham-ı ezel
Sana sunduysa açıp ruhunu teşrihe çalış
Yalnız göğsünün eb'adı mı sandın yüksek?
İn de a'makına bir bak, ne derinmiş o yürek
Dalgalandıkça içinden taşan iman denizi
Dökülen hisleri gör: incilerin en temizi
Gövde yalçın kayadan abide, lakayd-ı ecel

· Her öğrenci evinde muhakkak 'nöbetçi sistemi' uygulanır ve günün
nöbetçisi, resmi köle statüsünde kullanılır. Yemek sırasında en az elli kere mutfağa gönderilir.

· Evdekilerin temel gıda maddeleri yumurta ve patatestir. Bu ikisinin birleşiminden 12 çeşit yemek yapılabilir. Çay yemekten sonra değil, yemekle birlikte içilir.

· Her gece kesinlikle saçma sapan bir tartışma konusu açılır. (Düşünmüyorum o halde yok muyum yani? Dünya döndüğü için mi güzel? Attan inip eşşeğe binilir mi?)