Öncelikle bayramınız mübarek olsun. Ben de tam mesaj nasıl çekiliri öğrenme arefesindeydim. Zira artık kınayanın kınamasına dayanamaz hale geldim. Eline telefon yakışmıyor bizim neslin. Öğle iğreti duruyor ki ; insanın kimseler görmeden konuşası geliyor. Bir yüzeysellik var bu icadın duruşunda. Ev telefonları öyle miydi ya. Lazım olduğunda kullanılırdı. Bu her vakit, her yerde...Hem rahatsız ediliyor, hem rahatsız ediyorsunuz. Bunsuz hayatı yaşamamış olanlar şaşırabilir belki... Ama ben mumla arıyorum.
Kandilde huyumu bilmeyen yeni mesajcılar yazmışlar gene...Bayramda da öyle. Çocuklara cevap yazdırdım. Bunu günde yüz kez yazmazsanız sevap olmaz diye. Mesajı alan aradı bu kez.
Dedim ki ben cevap yazamam sakın bana yazayım demeyin. Yanımdaki onyaşındaki yeğenimiz gülmeye başladı ve bilmiş bilmiş beni kınadı. Saygısızlık olmasını istemiyorum ama yenge deyip gülüyordu. Çünkü bunu bilmemeye çocuk bile şaşırıyordu.
Aklıma eski bir şarkı geliyor. Nereye kaçayım. "Dört yanımı sarmış müfreze kolu"
Çok da kaçılabilir şeyler değil bunlar, birinden bir nebze uzak kalmaya çalışırken öbürü arz-ı endam ediyor.
Bir ümidimiz kaldı. O da musalla taşında dururken. Belki o vakit selamete ereriz kimbilir. Ne ki bazen onun da başında bando çalıyorlar . Rabbim sonumuzu hayr eylesin. Yar ve yardımcımız olsun.

(farklı bir açı)

Şu bildiğiniz kapitalizmin buhar çağına dahi hamd okutan çağrı merkezlerini coni ağzıyla ‘’call center’’ ları bilmeyeniniz yoktur …
Biraz benden biraz da ‘usta’dan kabaca sosyolojik çılgınlığa bir bakış !!!

‘’’
-abi kendimi robot gibi hissediyorum

-hayırdır ?

-abi düşünsene 8 saat boyunca aynı şeyleri söylüyorsun ‘’iyi akşamlar nasıl yardımcı olablirim ‘’
bunu günde kaç kere söylediğimi bilmiyorum sabah 09.00 da eve girince annem –yavrum benim diyince!!! ben okadar formata girmiş oluyorumki anneme-iyi akşamlar nasıl yardımcı olabilirim diyorum .
Kendimi mekanik dişliler arasında ezilen bir yumuşakça gibi hissediyorum ,
Abi kendimi tek hücreli bir varlık gibi hissediyorum bazen kulağıma taktığım kulaklığı boydan aşağıya inen mikrofonu kendime o kadar özdeşleştiriyorum ki işten çıkarken çoğu defa unutuyorum Allahtan kablolar buna izin vermiyor onlar bile fizik kuralları ölçüsünde kalarak dahi olsa bana yardım etmeye çalışıyorlar.
ama ben kendimi formatlıyorum anla abi işte aynı işletim sistemini yüklüyorum her sabah bir türlü pardus yükleyemedim usta affet beni

-!!!!?????

-usta fenayım anla işte aslında işe girerken baya iyiydi ortam felan. anla işte, kız felan baya vardı ; vardı da şimdi ekranlarımdan başka bir şey göremiyorum yani. ha bu arada ekran diyom ya otomasyon yani; çıldıracak gibi oluyorum bir gün bir kadın aradı mesela mms ayarlarımın yapılmasını istedi. Ben de telefonun markasını ve kodunu istedim o kadar angut ki daha telefonunun markasını bile bilmiyo senin neyine be hırbo mmms

-mms!!!???

-usta deli olacam anla işte hıyarın biri aradı geçenlerde ne dedi biliyon mu ? karımla kavga ettim başka arayacak kimse de yoktu seni aradım dedi? ben de yine bilindik hikaye buyurun nasıl yardımcı olabilirim , buyrun nasıl yardımcı olabilirim şaka gibi değil mi?
Abi kendimi pavlovun köpeği gibi hissediyorum uyarı sesi gelince buyurun nasıl yardımcı olabilirim dokunmatik bebekler gibi sürekli güleç , hiç sinirlenmeyen asabiyet nedir bilmeyen küfretmeyen soyu tükenmiş bir hayvan gibi yani ‘’buyurun nasıl yardımcı olabilirim’’

_geçenlerde haftalık toplantı vardı bizim Betül hanım var takım liderimiz, evet bizim bi mangamız var o yat der yatarız kalk der kalkarız bizim her şeyimiz yani anlayacağınız , performansım çok yetersizmiş istedikleri ve bekledikleri bu değilmiş; mesela ben diyorum ya hani ‘’iyi akşamlar nasıl yardımcı olabilirim ‘’o gün yanlışlıkla hayırlı akşamlar demişim bu benim performansımı kırmış abi eksiye düştüm abi 410 milyon alıyordum şimdi performans da yok bakalım ne olacak .

-usta kusura bakmada şu hayırlı akşamlar faciasıda senin yüzünden hani; yaw senle beraber olunca hep bunu diyorum ertesi gün bende bu kelimeyi söylüyorum inşallah, hayırlı akşamlar, bunları ortdan kaldırmam lazım . Sonra ben ne yaparım .

Akşam eve gidince sürekli tekrarlamalıyım ‘’iyi akşamlar nasıl yarımcı olabilirim , iyi akşamlar nasıl yardımcı olabilirim sürekli tekrar….

bak dün ne oldu biliyon mu? benim için felaketti bayram günü çalışıyorum tabi
-kardeşim bu nasıl tarife dedi hani dakkası bir kontördü bu ne ya 5 dakka konuştum 20 kontrol gitti siz adam kazıklıyorsunuz .

-beyefendi bir dakka bilgilerini kontrol ediyorum
-ne yazık ki 20 kontörlük konuşmuşsunuz
-ben beş dakka konuştum kafan mı iyi ulan senin !!!???
-beyefendi burada böyle gözüküyor
-ulan ben yalan mı söylüyorum ş………
-nasıl yardımcı olabilirim nasıl yardımcı olabilirim
-evet abi küfrederken bile bunu söyledim

-!!!!!!???????????????????

-abi niye öyle acayip bakıyorsun bana nasıl yardımcı olabilirim!!!!’’’’

Evet nasıl yardımcı olabilirsin ki güzel kardeşim, nasıl , yitirilmek için uğraşılmamıştı seninle, tam on sene hedeflerimiz ve gayelerimiz seni bir yumaşça yapmak değildi hiçbir zaman ; ama işi ehline vermek lazımmış be kardeşim çırak olamayacaklar usta olduğu müddetçe devam edecek ; rızık verdiğini zannedenler yaşadığı müddetçe, ibadet isteyecek senden ve sana kemirmediği kemiklerin artıklarını atacaklar. Sanayi devrimi çoçuğu olmaya namzet olacaksın güzel kardeşim sen bir istatistik olacaksın milİyonların içinde sadec bir katre ve sen koca adamların ağızlarına sakız …

şuçlu biziz kardeşim suçlu biziz , af dilemeyeceğim senden özür dilemeyeceğim ve senden yardım beklemeyeceğim şunu bil asla bana yardım etmeyeceksin!!!

‘’ustanın yüzü bu gün yerdedir’’

ve artık inanıyorum DARWİN ‘e ama doğal seleksiyonun tam ters olduğuna ; maymundan insana değil insandan maymuna!!!!

Pek çoğumuzu rahatsız eden bu konuyu dile getirdiğiniz için de teşekkürler. Salgın hastalık gibi bu mesaj meselesi. Ve aslında ilişkilerimizin ne boyutlara geldiğini göstermesi bakımından da son derece dikkat çekici.
Önce ayağımızı çektik başka evlerden, sonra sesimizi, en son da kelimelerimizi. Sanırım sırada zihnimiz var. Onu da çektik mi, kendimizden başka her şeyi unutmuşuz demektir.
Zaten başka konularda sık sık yapmıyor muyuz bu sadece kendini hatırlama işini?

saniyen; "Oturduğu yerden hayata dahil olmaya “dinlenme” diyen ama dinlenerek “din”lenilemediği gerçeğini sağa sola dini mesajlar atarak kamufle etmeye çalışan tinsizleriz. Doğandan bozma şahinler gibi, Niçe’den bozma Mevlana'larız."
özellikle bu tanımlama ağır geldi bana, yanlış mı? Değil belki ama insana dokunuyor böylesi açıkça karşılaşmak korktuğuyla...
Kaleminize sağlık. Keşke bizler daha iyi olsak da, yazdıklarımız okuduklarımız içimizi açsa...