Bak oğul!
Hayat dediğin, şu ibrişim yumak gibidir
Ancak sebat ile eğrilip sarılır
Her işe Allah’ın adı ile başla ki; neyin, niye olduğunun farkında olasın
Ve başlangıcın güzelliğinden idamenin kolaylığını bulasın
Bir eser ortaya çıkarmak kolay değil elbet
Her zaman işler istediğin gibi gitmez
Bazen ipler böyle birbirine dolanır
Bu demetin bir ismi de çile değil mi?
Şükür etmeyi öğren ki; çilenden tat bulup, hoşnut olasın
Tadı olana sabır da kolaydır
Her zorluğu sabırla aşılacağını sakın unutmayasın
O ki; hayatın hayrına ulaştırmak hususunda pek şöhretlidir
Her ne yaparsan yap sakın ipleri gereğinden fazla zorlayıp koparma
Sonra geride bıraktığın eserin yarım kaldığı için göze gelmez
Şayet tekrar bağlamayı becerirsen bu sefer de kusurları görünür
Ancak kusurlu olması, yırım kalması ya da hiç olmamasından iyidir.
Her an elindeki yumağın bir gün tükeneceğini hatırla
Bu hatırlayış hem çileni kolaylaştırır
Hem de çilenin kıymetinin farkında olmanı sağlar

Çünkü çile bittiğinde senden geriye
Sadece ördüğün eserin kalacaktır

Not; Bir kaç gün önce objektifime takılan kareye, layık olamadığını çok iyi bilmeme rağmen bir kaç kelam ekleyip, kaybolma temayülü içinde olduğunu düşündüğüm yüz ve sözleri gündeme taşımayı diledim.
selam ve dua ile..