Ahmet Hakan Coşkun. 1966 doğumlu gazeteci-yazar. Kanal 7’nin eski haber sunucusu. Anchorman’i. Nam-ı diğer toraman programcısı. Muhalif. “Sivil Dayanılmaz Bir Yürek” adlı kitabın yazarı. Muharrir Mucit. Oğuz Atay ve Dostoyevski’yi seviyor. Vietnam Özgürlük Savaşçısı ‘Ho Amca’ya hayran.*

Aramızdan biri. Herhangi bir mahalleye mensup değil. İki mahallede de rahatça gezebiliyor. Mahallenin biri İslamcı (İHL’li ve İlahiyat okuduğu için) diyerek kendi mahallesinde görmek istemiyor, diğer mahalle ise solcu diyerek kabullenmiyor mahallesi için. O ise her şeye rağmen yazmayı tercih ediyor. Estetik bir insan. Polemikten kaçınmıyor ve ironiyi seviyor. Mine G. Kırıkkanat, Ahmet Taşgetiren son polemikleri.

TGRT’de “Yankı” programını yaptı. Kanal 7’de “Haber Saati” ve “İskele Sancak” programlarıyla tanındı halk tarafından. Merkez-taşra ayrımı yapmadan, ajitasyondan uzak entelektüelçe programlar yapmaya çalıştı. Taşra, haberi ondan öğrendi. “Kanal 7’yi açın Ahmet Hakan’ı dinleyelim” sözü her akşam evdeki ortamı sessizleştirip, herkesin kulak kestiği bir zaman diliminin adı oldu. Hepimizi büyüledi bir dönem. Yeni Şafak Gazetesi ve Gerçek Hayat dergisinde de göründü.

İdeolojik kimlik ayrımı yapmadı. Bu yüzden hep eleştirildi. Hatta bu duruşunu, bıraktığı sakala bile yakıştıramayanlar oldu. O ise sadece işini yapmak istedi. Kirli uzlaşıların içinde yer almadan. Sabah Gazetesi’nde niçin yazdığı bile eleştirildi.

Adem Turan, Kitap Postası’nın Mayıs 2005 sayısında Ahmet Hakan Coşkun’u anlattığı yazısında Hüseyin Akın’ın (Şair, Milli Gazete’de yazar) Ahmet Hakan tanımına yer verdi. Ve O’nu anlatan en güzel tanımdı bu bence; “Düşünsel dünyasını cemaatçilik denilen kısır döngüden kurtarmıştır Ahmet Hakan.”

Kanal 7’den ayrılmak durumunda kaldı. Ayrıldığı kurumu en küçük fırsatta eleştirip aile içi meseleleri anlatanların aksine o, --… Problemler çıktı, anlaşamadık ayrıldık dedi ve Kanal 7 defterini kapattı. Şöyle olsaydı böyle olsaydı hiç demedi. Geleceğe baktı. Çünkü yapılması gereken çok iş, yazılması gereken çok mesele vardı.

Sabah gazetesinin en çok okunan yazarı oldu. Oldukça sade bir dil kullanarak toplumsal meselelere parmak bastı. “Müslüman solcu” kavramını kullandı kendisi için. İyi bir yazar olmadığı sürekli her mahalleden insan tarafından çeşitli ortamlarda vurgulandı ama köşesinde yazacağı yazılar hep merak konusu oldu ve sıkı takipçileri oldu.

Ardından Hürriyet Gazetesi günleri başladı. Hakkında söylenen sözler durmadı. Kara bulutlar hep üstünde oldu. Dinmek bilmeyen bir fırtınaya karşıydı. O yazmaya, sadece yazmaya devam etti. Polemiklere girdi. Sivas olayları ile ilgili yazdıkları tartışıldı. Hababam Sınıfı ilgili yazdıkları yüzünden Mehmet Ali Erbil’le polemik yaşadı. Yılmaz Erdoğan’la yine polemikleri oldu. Mine Gökçe Kırıkkanat olayıyla gündemden düşmedi. Mine Gökçe Kırıkkanat’ın yazdıklarını ilk defa ciddi şekilde eleştiren o oldu. Son olarak da Ahmet Taşgetiren polemiği.

Dil bilmediği için yarım gazeteci olarak nitelendirildi, dil bilmeden gazeteci olunur mu dediler? Nişantaş’da gezdiği eleştirildi. The Marmara’nın kafeteryasında kahve sohbetleri yapıyormuş. İskele Sancak. Dedikodu Fora! 15 milyar maaşı neden veriyorlarmış Ahmet Hakan’a. O parayı hak edecek ne yapıyormuş.

20 yıl önceki haliyle şimdiki hali arasındaki değişmeyen tek şeyin sakalı olduğu söylendi. Peki ne yaptı Ahmet Hakan günah keçisi olmak için? Yazdı, evet sadece bazı şeyleri özgürce yazdı. Değişti mi? Hayır. Bence hiç değişmedi. Kanal 7’deki Ahmet Hakan Coşkun da aynı, Hürriyet’teki Ahmet Hakan Coşkun da…

Geçtiğimiz günlerde Fatih Altaylı, Sabah Gazetesi’ndeki köşesinde yazdı. Kanal D haberin ilerideki sunucusu olabilirmiş. Hatta CNN Türk’te ısınma turlarına başlamış. Umarım Kanal D haberin başına geçer ve Türk haberciliğindeki kısır döngüyü değiştirir. Kanal 7’deki duruşunu orada da devam ettirir.

Her şeye rağmen yola devam Ahmet Abi.

Biz seni takip etmeye devam edeceğiz.

* Buradaki bazı sıfatlar Adem Turan’ın Kitap Postası Mayıs 2005’teki sayısından Ahmet Hakan Coşkun’u konu alan Sivil Dayanılmaz Bir Muhalif: Ahmet Hakan Coşkun adlı yazıdan alıntılanmıştır.

Katkılarından dolayı Fatih Bilge'ye teşekkürler..