Hoca cenaze namazının ardından kalabalık olan cemaate dönerek helallik istiyor. Bu isteğe karşı dopdolu bir ses icabet ediyor " Helal olsun". Kahvede olmasa dahi ara sıra camide ve sair zamanda arkadaşlık ettiği, hem komşusu hem de yakın dostu olan bir zât, duyduğu endişeden dolayı cemaatin dağılmasına müsaade etmeden araya giriyor " Dükkanın yan komşusuyum ben. İyi insandı Eyüp, Müslüman adamdı. Sabah namazlarında göremeyince arardık birbirimizi - bu vesile ile sabah namazlarına gittiğini de öğreniyoruz-. Hakkı olup ta helal etmeyen varsa şayet bana gelsin de borcunu ödeyeyim". Euzubillahimineşşeytanirraciym.. düş yakamdan körolası şeytan. Böylesi insanların tükenmemiş olmasını müşahede etmek o kadar memnun ediyor ki beni anlatamam. Aradaki istinca nerden mi icap etti. Biraz alacağım vardı da rahmetliden.

Cenazenin defninden hemen sonra rahmetlinin dükkanında toplanıyoruz. Varlıklı sayılabilecek, yaşı başını almış hısımlarım yüklü miktarlarda mal alımı yapmak hususunda sohbet etmekteler..

Nisbeten yaşım epey küçük olduğu için, fazla alınmasınlar diye sözü latifeye telmih ederek araya giriyorum; Malları üst üste yığıp biriktirerek, istifleri fazla yükseltmeden dağıtmak lazım. Bunca malın altından nasıl kalkılır sonra ! Gülüyorlar.. gülüyorum yutkunarak ! Hep birlikte gülüyoruz ağlanası halimize.. estetik kaygılar ekiyoruz dudak tebessümlerimize.

Müsaade isteyerek, yanına vardığımda rahmetliyi çok sevdiğini ancak dükkanı kapayamama mazereti ile cenazeye gelemediğini ifade edecek olan bir müşterimden alacak tahsiline gidiyorum.. Ölenle ölünmez ya.. hadi bana eyvallah ! Alın birimizi vurun bir diğerimize. Tok.. tok.. tok ! Göründüğü gibi tok bir ses değil çıkardıklarımız. Doyurucu olmayan aç ve zayıf sufleler salıyoruz çevremize.

Bir dostun dükkanına doğru yürürken kulağıma derin ve manalı bir ses değiyor. " Selâ veriliyor ". İki kelimelik müthiş bir aforizma diyorum.

O an, başı örtük olduğu halde açık olan belini örtmek! için iki de bir bluzunu çekiştiren şişmanca bir kız geçiyor yanımdan. Zaten manalı olan selâ daha da manalı bir hüvviyete bürünüyor. Meğer selâ bizim selâmızmış.

Ek (Konu ile alakasız olması hasebi ile); Sonra bir tane daha geliyor aklıma " Yağmur yağıyor ".

Güzel ve özlü söz denilen şey, çözmek için insanın zihnini uğraştıran mı olmalı illa. Bu durumun aforizmaya kattığı gizem neticesinde ayrı bir letafet oluştuyor olması bir gerçek olduğu kadar, aforizmaların istismara açık yanını da oluşturuyor değil mi. Manası sanıldığı kadar derin ve etkileyici olmayan bir çok sözü, anlaşılırlığını zorlaştırarak aforizma niyetine yutturabilirsiniz böylece. Özellikle, son zamanlarda sektör haline dönüşen " kişisel gelişim " alanında yazılmış kitapların çoğunda ziyadesi ile benzeri örneğe rastlayabilirsiniz mesela.

" Selâ veriliyor " yada " yağmur yağıyor " cümlelerinin hissettirdikleri ile yetinilmemesi, insanın (her hususta)doyumsuzluk temayülü içerisinde olduğuna işaret ettiği gibi, oluşan sentetik sektörü de üretime! teşfik ederek mürâil bir aforizma pazarının oluşmasına sebep olmakta.